متن زیر تقدیم به میلیاردها جوجه خروسی که سالانه در سراسر جهان در همان ساعات اولیهء زندگیشون به قتل می رسند. جوجه هایی که تا آخرین لحظهء عمرشون جیک جیک میکنند و طلب کمک دارند اما هیچ کسی نیست که به فریادشون برسه.
در اکثر مرغداری ها جوجه های نر تنها ساعاتی بعد از تولد تعیین جنسیت میشند و از خواهرانشان جدا میشند و همگی معدوم میشند. با روش های مختلف. دقیقا مثل یک تکه آشغال بی مصرف. اما چرا کسی به این واقعیت اهمیت نمیده ، که اون موجودات بیچاره هیچ گناهی مرتکب نشدند. اونها حتی به تصمیم خودشون به این دنیای بی رحم وارد نشدند. پس چرا اینقدر رنج و درد را باید با اون جسم کوچک و زیباشون تحمل کنند؟
.................................................. ..............