نگهداری از پیتون چیلدرن استرالیایی
کد مطلب : 139
تاریخ : چهارشنبه 31 فروردين 1390 - 04:14
نگهداری از پیتون چیلدرن استرالیایی (Children’s Python) (Antarasia childreni)



   



پیتون های «چیلدرن» (Children’s Python) متعلق به شمال استرالیا و برخی از جزایر «آف شور» (Offshore) هستند. «جان گری» (John Grey) کاشف این مار، نام آن را از روی سرپرست و ناظر تیم تحقیقاتی شان، «جان چیلدرن» (John Children) انتخاب کرد. این مار را به نام «پیتون کم رنگ» (faded python) نیز میشناسند که دلیل این نام، طرح بدن این مارها در زمان بلوغ جنسی است. پیتون های چیلدرن به تدریج با رسیدن به سن بلوغ از طرح های واضح و روشن خارج میشوند. پیتون های چیلدرن در مناطق مختلفی ساکن هستند و همین توانایی سازش آنها با محط های مختلف باعث میشود که در اسارت به راحتی زندگی کنند. پیتون های چیلدرن در طبیعت از قورباغه ها و سوسمارها و گاهی پستانداران تغذیه میکنند.



مترجم : محمد مسعود کشوری
منبع : reptile-cage-plans.com



 

Resigzed Image Click this bar to view the full image.






نگهداری

نگهداری از این پیتون های کوچک با توجه به نیازهایی که دارند نسبتا راحت است. این پیتون ها هم همانند تمام گونه های دیگر پیتون ها نیاز به یک طیف گرمایی دارند تا بتوانند هر زمان به منطقه ی دمایی موردنیاز بروند و دمای بدن خود را تعدیل کنند. این طیف گرمایی همچنین به مواردی نظیر هضم غذا، چرخه تولید مثل، ذخیره انرژی و ... کمک زیادی خواهد کرد. هیچ دمای ثابتی وجود ندارد که بتوانید آن را ثابت نگاه داشته و از شرایط مناسب مار مطمئن باشید، بنابراین باید یک طیف دمایی ایجاد کنید. من پیتون های چیلدرن خود را در یک محفظه نگهداری میکنم که در زیر قسمت آفتاب گرفتن (Basking Spot) توده ای برای پنهان شدن مار قرار گرفته است. در واقع باید در هر دو سمت دمایی (قسمت سرد و قسمت گرم) محل هایی برای پنهان شدن مار فراهم کنید. میتوانید از یک دماسنج یا یک تفنگ گرماسنج مادون قرمز (Infrared Temperature Gun) برای نظارت دقیق بر دمای داخل محفظه استفاده کنید. تفنگ های گرمایی وسایل بسیار سودمند و پر استفاده ای هستند و توصیه میشود که هر صاحب خزنده یک عدد از این تفنگ ها تهیه کند. دمای محفظه یکی از اصلی ترین مواردی است که حتما باید خزندگان خانگی فراهم شود بنابراین اطمینان حاصل کنید که دمای مناسبی را برای خزنده خانگی خود ایجاد کرده اید.






من برای نگهداری از 2 یا 3 عدد پیتون چیلدرن از یک تانک بزرگ و استفاده از ماسه به عنوان بستر استفاده میکنم. ماسه را میتوان هر زمان که نیاز باشد تمیز یا تعویض کرده و باید حداقل هفته ای یک بار به طور کامل بستر را تعویض کنید. اگر از چند مار در کنار یکدیگر نگهداری میکنید باید در هنگام غذا دادن به آنها دقت دو چندانی داشته باشید. یک ظرف آب باید به شکلی در محفظه قرار بگیرد که مار امکان خم شدن روی آن را داشته باشد. علاوه بر یک مخفیگاه خشک، باید یک مخفیگاه مرطوب که با خزه مرطوب شده (اندکی مرطوب) پر شده باشد نیز برای مار فراهم کنید. این کار به پیتون شما اجازه خواهد داد که در مواقع لزوم به قسمت های مرطوب تر برود. اگر تمام نیازهای اساسی پیتون برطرف شده باشد به ندرت ممکن است مشکلی برای این حیوان پیش بیاید.


مهم ترین منظر و جنبه در نگهداری از خزندگان این است که نظارت دقیقی داشته باشید. هرگز نمیتوان گفت برای نگهداری از یک خزنده فقط یک روش وجود دارد بلکه روش ها و لوازم مختلف و متنوعی میتوانند موثر واقع شوند. مارها همیشه به خوبی از نیازهای خود مطلع هستند و مواردی را که طلب میکنند باید در اولویت بالاتری نسبت گفته هایی که از دیگران میشنوید (و حتی مقالاتی که میخوانید) قرار گیرد. به عنوان مثال اگر در مقاله ای عنوان شده بود که دمای مورد نیاز برای مار شما 25 درجه سانتیگراد است و در این شرایط مار شما تمام مدت را در زیر لامپ گرماده میگذارند این امر، نشان دهنده این است که این مار نیازمند دمای بالاتری در محفظه محل زندگی اش است. این یکی از مواردی است که شما باید متوجه شوید که مارتان از شما چه میخواهد. برخی از مردم به اشتباه گمان میکنند که روشی که یک شخص با استفاده از آن به نتیجه مطلوبی رسیده است درصورت اجرای دقیق، حتما در خصوص آنها هم پاسخ کامل و بی نقصی خواهد داد که این یک تصور اشتباه است. البته ممکن است این کار برای حیوان خانگی شما، مضر هم نباشد اما بهتر است که شما به تدریج با خصوصیات رفتاری حیوان خود آشنا شوید و شخصیت او را بشناسید. برای یک تجربه موفق با مار خود، باید به او نگاه کنید و به گفته های او گوش فرا دهید تا خواسته های او را به درستی درک کنید.




غذادهی

بچه پیتون هایی که تازه به دنیا آمده اند معمولا در اولین وعده غذایی خود، علاقه زیادی به خوردن بچه موش های صورتی نشان نمیدهند. اگر نیازهای اولیه و اساسی پیتون را فراهم کرده باشید ترغیب او به خوردن موش، کار بسیار ساده تری برای شما خواهد بود. من یک بچه پیتون چیلدرن داشتم که از خوردن غذا خودداری میکرد. یک روز که دمای محوطه به شکل مرگباری افزایش یافته بود و تمام پیتون های بالغی که نزدیک به دستگاه تولید حرارت بودند کشته شدند، این پیتون کوچک، پس از گرم شدن، شروع به غذا خوردن کرد! زمانی که ما گروهی از بچه پیتون های چیلدرن را در اختیار داشته باشیم ابتدا اطمینان حاصل میکنیم که دمای آنها در محدوده صحیح (21 الی 37 درجه سانتیگراد) قرار دارد و سپس بچه موش های صورتی را در خارج از مخفیگاه در اختیار آنها قرار میدهیم. برخی از مارها به سادگی از بچه موش های معمولی تغذیه میکنند اما برای برخی دیگر باید بچه موش را بشویید تا بوی خاص بدن موش را نداشته باشد. اگر بچه مار شما همچنان از خوردن غذا اجتناب میکرد میتوانید از تکه های پوست «گکوی دم گرد» (Knob Tailed Gecko) استفاده کنید تا بچه موش، بوی بدن گکو را به خود بگیرد. این روش تقریبا برای تمام پیتون های ما موثر واقع شده است.


پیتون های چیلدرن بالغ باید همواره از موش های بالغ بزرگ (Full-Grown Mice) تغذیه کنند. این پیتون ها در اندازه کوچکی هستند و موش بالغ میتواند به راحتی آنها را سیر کند. هیچ برنامه رژیم خاصی برای این پیتون ها وجود ندارد و ما به عنوان پرورش دهنده آنها، قبل و بعد از دوره تکثیر، آنها را با حجم زیادی از غذا سیر میکنیم. پیتون های چیلدرن اشتهای سیری ناپذیری دارند و ما در بین ماده های خود، مواردی داشتیم که یک ماده تنها پس از یک دور تخم گذاری، وعده های غذایی به بزرگی یک موش بالغ را خوردند و این در حالی بود که هنوز دور دوم تخمگذاری خود را به پایان نرسانده بودند. برای عمل تکثیر، لازم است که مارها را به خوبی سیر کرده و به آنها رسیدگی کرده باشید.




تکثیر

این پیتون ها به سادگی تکثیر میشوند و اساسا برای تکثیر آنها فقط نیاز به این است که مار نر و ماده در کنار یکدیگر قرار بگیرند. برای سهولت کارمیتوانید دما را در مدت فصل زمستان (همانند محیط طبیعی) پایین بیاورید، اما توصیه ما به شما این است که دما را تا حدی بالا نگاه دارید که پیتون ها به دمای لازم برای هضم غذای خود دسترسی داشته باشند. در این شرایط معمولا مارها دمای پایین تر را انتخاب میکنند تا بتوانند دمای بدن خود را به درستی تنظیم کنند. در طول ماه های سرد، پیتون های چیلدرن در تکثیر و جفتگیری بسیار فعال میشوند. در این فصل معمولا نرها از خوردن غذا اجتناب میکنند و این در حالی است که ماده ها همچنان به غذا خوردن ادامه میدهند. این میتواند کار شما را ساده تر کند زیرا در طول فصل جفتگیری، فقط به یک مار غذا میدهید. نکته مهم این است که به میزان کافی برای پیتون ماده غذا فراهم کنید تا انرژی لازم برای تولید تخم را به دست بیاورد. حدودا 90 روز پس از جفتگیری، پیتون ماده تخمگذاری کرده و به دور تخم هایش چنبره سختی میزند. تخم ها معمولا در مخفیگاه مرطوبی گذاشته میشوند و باید دقت زیادی داشته باشید که بستر زیر تخم ها همیشه تا حدی مرطوب باشد.

 

Resigzed Image Click this bar to view the full image.




میتوان تخم ها را در اختیار مار ماده قرار داد تا با حس مادرانه خود به خوبی از آنها مراقبت کند و یا آنها را به یک دستگاه جوجه کشی مخصوص که از قبل آماده شده است منتقل کرد. ما محفظه جوجه کشی پیتون های خود را در دمای 31 درجه سانتیگراد یا کمی پایین تر نگاه میداریم. اندکی نوسان و تغییر در وضعیت دمایی معمولا تاثیری بر روی تخم ها نخواهد داشت. بهتر است که میزان رطوبت مورد نیاز در بستر تخم ها را از روی تجربه به دست آورید زیرا معمولا میزان رطوبتی که برای یک نفر تاثیر خوبی دارد برای فرد دیگر چندان مناسب نیست. توصیه ما به شما این است که سیستم داخلی دستگاه جوجه کشی را تا حدی خشک نگاه دارید. البته فراموش نکنید که همانطور که میزان بالای رطوبت میتواند به سادگی باعث کشته شدن بچه مارهای داخل تخم شود، مقدار کمی رطوبت نیز میتواند آنها را از کشته شدن (فاسد شدن) نجات دهد. هر هفته تخم ها را از نظر سلامتی بررسی کنید که در شرایط مناسبی باشند و تخم های فاسد را باید از تخم های سالم جدا کنید. (مگر اینکه به تخم های سالم چسبیده باشند، که در این صورت باید به همان شکل رهایشان کنید.)



بچه پیتون ها بعد از حدود 2 ماه از تخم خارج میشوند که این زمان بستگی به شرایط جوجه کشی دارد. فاکتور صبر در طول دوره جوجه کشی بسیار مهم است و اگر شما صاحب بی صبری باشید ممکن است تخم ها به راحتی به هم ریخته و یا حتی فاسد شوند. اگر تمامی تخم ها در مدت مورد انتظار، ظرف مدت یک تا دو روز به بچه تبدیل شدند، میتوانید تخم های باقیمانده را خودتان به آرامی (به طوری که به بچه مار آسیبی وارد نشود) باز کنید. بچه مارها به همراه مقدار زیادی از زرده تخم به عنوان منبع انرژی، از تخم خارج میشوند. ما معمولا این بچه مارها را در شرایط مشابهی با انواع بالغ پیتون های چیلدرن (با استثنای اینکه آنها را به صورت انفرادی نگهداری میکنیم) قرار میدهیم. بچه پیتون ها باید احساس آرامش و امنیت داشته باشند بنابراین فراهم کردن یک مخفیگاه مناسب برای آنها الزامی است. ما معمولا تا یک هفته پس از تولد بچه ها صبر میکنیم و بعد از نخستین پوست اندازی، به آنها غذا میدهیم. بچه پیتون ها با توجه به غذای زیادی که میخورند به سرعت رشد میکنند.


 

Resigzed Image Click this bar to view the full image.





خلاصه

مطالب عنوان شده بالا خلاصه ای از اصول نگهداری، تکثیر و پرورش پیتون چیلدرن استرالیایی است. این پیتون ها میتوانند گزینه ی بسیار خوبی برای پیوستن به جمع حیوانات خانگی شما باشند. اندازه کوچک و نیازهای ساده و مقدماتی این مارها، آنها را به یکی از بهترین انتخاب ها برای تازه کاران و حرفه ای ها تبدیل کرده است. یک بار دیگر نیز به این نکته اشاره میکنیم که اگر میخواهید تجربه موفقی را به پیتون خود (هر نوع پیتونی) داشته باشید باید به خواسته هایی که او با اعمالش از شما دارد گوش دهید.


«جاستین یولاندر» (Justin Julander) نویسنده این مقاله، علاقه زیادی به حیوانات دارد و تجربیات زیادی در برخورد و نگهداری از آنها به دست آورده است. او بالغ بر 20 سال است که از خزندگان نگهداری میکند و بیش از 6 سال است که خزندگان خود را تکثیر میکند. مجموعه ای که جاستین از آن نگهداری میکند شامل «پیتون چیلدرن» (Children’s Python)، ووما (Woma)، گکوی دم گرد (Knob Tailed Gecko)، گکوی مژه ای (Eyelash Gecko)، اژدهای یقه دار (Frilled Neck Dragon)، لاک پشت گردن ماری (Snake Necked Turtle)، پیتون سبز درختی (Green Tree Python) و پیتون خال دار (Spotted Python) است.




منبع : پت شاپ پرشین پت
لینک این مطلب : http://web.persianpet.orgp139